Κάθε αγωνιστική δοκιμασία αποτελεί και ένα μάθημα ή ένα δίδαγμα αν θέλετε...Για όλους όσοι απαρτίζουν το αθλητικό τμήμα του ΙΚΑΡΟΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ...
Η ομάδα προσπαθεί να βρει τα πατήματά της και την αγωνιστική της ταυτότητα. Δεν είναι ούτε εύκολη ούτε απλή υπόθεση...
Στην ομάδα προωθήθηκαν τέσσερις αθλήτριες του αναπτυξιακού τμήματος για να συμπληρώσουν το roster μετά την αποχώρηση βασικών αθλητριών. Η προσαρμογή τους στην πρώτη ομάδα και η αγωνιστική αφομοίωσή τους στο επιχειρησιακό πλάνο που τηρείται απαιτεί χρόνο...
Η διοίκηση από την πλευρά της κάνει το καλύτερο δυνατόν προκειμένου να στηριχθεί από όλες τις πλευρές η ομάδα. Στις αλλεπάλληλες και διαδοχικές συσκέψεις με την τεχνική ηγεσία χαράσσει τη στρατηγική της, ακολουθώντας πιστά τις εισηγήσεις του coach...
Αυτή είναι η εικόνα σε γενικές γραμμές...
Άφησα τελευταίες σκόπιμα τις αθλήτριες...Είμαι από τους τελευταίους εγώ που θα τους υποδείξω το τι πρέπει να κάνουνε. Το γνωρίζουν καλύτερα από εμένα αυτό. Όμως θα σταθώ σε ένα γεγονός του προηγούμενου παιχνιδιού με τον ΓΣ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ ΕΡΜΗΣ. Κάποια στιγμή και ενώ οι αντίπαλες είχαν εξασφαλίσει κάποια διαφορά ασφαλείας άρχισαν τα ειρωνικά γελάκια και το καλαμπουράκι, σε βάρος των δικών μας αθλητριών, χωρίς να τηρήσουν ούτε καν τα προσχήματα, αφού η ενέργειά τους αυτή έγινε άμεσα αντιληπτή από όλους. Πέρα από το γεγονός ότι η ενέργεια αυτή κάθε άλλο παρά τις τιμά και τις εξυψώνει ως αθλήτριες, ασφαλώς το περιστατικό αυτό θα πρέπει να κεντρίσει τον εγωισμό των δικών μας παικτριών. Ελπίζω οι δικές μας να κατάλαβαν ότι οφείλουν να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις. Και με την αδιάκοπη προσπάθειά τους σε προπονήσεις και αγώνες να κλείσουν όλα τα στόματα...Και με την απόδοσή τους να κάνουν την όποια αντίπαλο να μην διανοηθεί να υποθέσει ότι βρίσκεται ενδεχομένως σε παιδικό party όπου σε λίγη ώρα θα αρχίσουν να λέγονται και ανέκδοτα, κρύα ή λιγότερο κρύα...
Παροιμία που λειτουργεί και ως δόγμα ή ηθικό δίδαγμα: «Γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος...».
Ο...διαγώνιος
